Jolanta Basista

Koordynator Programu Szkoła dla Rodziców i Wychowawców
(do marca 2008 r. - funkcja lidera)

Urodziłam się ponad 40 lat temu. Jestem zamężna, mam trzy córki. W 1983 r. uzyskałam magisterium z psychologii na Uniwersytecie Jagiellońskim i do 1996 r. pracowałam jako asystentka w Zakładzie Psychologii Ogólnej UJ (prowadziłam zajęcia dla studentów z teorii osobowości oraz opublikowałam w czasopismach naukowych kilka artykułów z tego zakresu).

Od 1996 r. stale prowadzę warsztaty "Szkoła dla Rodziców i Wychowawców" w oparciu o organizacje pozarządowe. W latach 1996 - 1999 uczestniczyłam w MATRIKu - innowacyjnym programie doskonalenia i rozwoju zawodowego trenerów i konsultantów zarządzania sponsorowanym przez Fundusz Know How, British Council i Manchester Federal School of Business and Management; w efekcie uzyskałam Międzynarodowy Certyfikat w zakresie Szkolenia, Uczenia się i Rozwoju, Thames Valley University, London.

W latach 2000-2001 brałam udział w dwuletnim (400-godzinnym) kursie doskonalenia dla psychologów i pedagogów organizowanym przez Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie i uzyskałam uprawnienia edukatora. W tym samym czasie zorganizowałam kilka konferencji warsztatowych, prezentujących program "Szkoły dla Rodziców i Wychowawców" dla rodziców i dla osób pełniących ważne role publiczne.

W roku 2001 doprowadziłam do utworzenia Dominikańskiego Ośrodka Wspierania Rodziny w Krakowie, którego celem jest działanie na rzecz rozwoju systemu wspierania osób dorosłych w dialogowym porozumiewaniu się. Od 2005 roku jestem prezesem Fundacji Szkoła Dialogu. W ciągu ostatnich 10 lat stale współpracuję z 20 osobami, które realizują "Szkołę dla Rodziców i Wychowawców", część z tych osób wspieram w ich rozwoju zawodowym. Bardzo lubię towarzyszyć dorosłym ludziom w uczeniu się jak być lepszymi rodzicami. Rodzicami, którzy rozumieją swoje dzieci, dają im przestrzeń do rozwoju, a jednocześnie stawiają wymagania i wyznaczają granice. W trakcie prowadzonych przeze mnie warsztatów często okazuje się, że dorośli używając języka otwartego na dialog zmieniają swoje zachowanie co wywołuje wymarzoną zmianę zachowania dzieci. Dzieje się wtedy piękna rzecz: zmieniając siebie zmieniają świat. Cieszę się, kiedy spotykam się po jakimś czasie z uczestnikami moich warsztatów i widzę jak samodzielnie, odważnie i twórczo podchodzą do swoich problemów z dziećmi. I wtedy mam ochotę rozpocząć zajęcia z nową grupą.