1976 r. − przy Wojewódzkiej Poradni Wychowawczo-Zawodowej w Warszawie, kierowanej wówczas przez mgr Halinę Litniewską, powstaje Ośrodek Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego − zespół metodyczny składający się z pięciu psychologów i jednego pedagoga.
1977 r. − zarządzeniem Ministra Oświaty i Wychowania (z dnia 17 września, Dz. Urz. MOiW, 1978, Nr 3, poz. 11) Ośrodek Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego funkcjonujący dotąd przy Wojewódzkiej Poradni Wychowawczo-Zawodowej w Warszawie został przekształcony w Centralny Ośrodek Metodyczny Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego Ministerstwa Oświaty i Wychowania.
Na dyrektora COMPW-Z MOiW została powołana mgr Elżbieta Gałecka. COMPW-Z MOiW podlega bezpośrednio Ministerstwu Oświaty i Wychowania. Siedzibą COMPW-Z MOiW są dwa pokoje w budynku przy ul. Polnej 46A w Warszawie (wówczas wejście od ul. Nowowiejskiej 5).
Najważniejsze zadania Centralnego Ośrodka Poradnictwa Ministerstwa Oświaty i Wychowania między innymi:
-
opracowywanie i przekazywanie do użytku poradni wychowawczo-zawodowych, szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych materiałów metodyczno-instruktażowych w zakresie poradnictwa wychowawczego i zawodowego: diagnostycznych, terapeutycznych, informacyjnych;
-
udzielanie specjalistycznych konsultacji i innych form pomocy poradniom wychowawczo-zawodowym, szkołom i innym placówkom oświatowo-wychowawczym;
-
działalność szkoleniowa mająca na celu doskonalenie pracowników pedagogicznych poradni wychowawczo-zawodowych;
-
programowanie i wytyczanie kierunków oraz form i metod sprawowania opieki psychopedagogicznej nad dziećmi i młodzieżą w szkołach i innych placówkach oświatowo-wychowawczych;
-
sporzÄ…dzanie okresowych analiz, ekspertyz i ocen w zakresie poradnictwa wychowawczego i zawodowego.
Przy COMPW-Z MOiW została powołana Społeczna Rada Programowa – organ opiniodawczy i doradczy w zakresie wytyczania kierunków działania placówki. Przewodniczącą pierwszej Rady Programowej została prof. dr hab. Antonina Gurycka z Uniwersytetu Warszawskiego.
Pierwsza struktura organizacyjna COMPW-Z MOiW:
-
Sekcja Problematyki Dzieci w Młodszym Wieku Szkolnym,
-
Sekcja Poradnictwa Zawodowego i Życiowego Młodzieży,
-
Sekcja Metod Diagnozy Psychologicznej i Pedagogicznej.
1982 r. – W związku z likwidacją Centralnego Ośrodka Szkoleniowego Resortu Oświaty i Wychowania, Centralny Ośrodek Metodyczny Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego Ministerstwa Oświaty i Wychowania staje się gospodarzem całego budynku (jego starej i nowej części) przy ul. Nowowejskiej 5, a także przejmuje administrację budynku w Warszawie przy ul. Senatorskiej 38, gdzie ulokowana została jedna z jednostek organizacyjnych COMPW-Z – Sekcja Metod Diagnozy Psychologicznej i Pedagogicznej.
1987 r. – 1991 r. dyrektorem COMPW-Z , po odejściu Elżbiety Gałeckiej, została dr Ewa Tochowicz. COMPW-Z MOiW przybywa nowych pracowników, wielu dotychczasowych kończy specjalistyczne studia podyplomowe. COMPW-Z MOiW przekazuje nową część budynku przy ul. Nowowiejskiej 5 szkole społecznej, która mieści się tam do dziś, Centrum zajmuje starą, zabytkową część budynku przy ul. Polnej 46A, z wejściem od ul. Jaworzyńskiej.
1991 r. – 1993 r. funkcję dyrektora COMPW-Z MOiW pełniła prof. dr hab. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska, która próbuje nadać Centralnemu Ośrodkowi, odmienny od dotychczasowego charakter placówki koncentrującej się na praktycznej pomocy dziecku w wieku przedszkolnym. Jest to okres dużego ruchu kadrowego w COMPW-Z MOiW; w 1993 r. prof. E. Gruszczyk-Kolczyńska rezygnuje ze stanowiska dyrektora.
1993 r. – Centralny Ośrodek Metodyczny Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego Ministerstwa Oświaty i Wychowania został przekształcony w Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej Ministerstwa Edukacji Narodowej (Decyzja Nr 20 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 września 1993 r.).
Zgodnie z nowym Statutem przekształconej placówki jej nowe podstawowe zadania to:
-
organizowanie działalności służącej doskanaleniu systemu poradnictwa i pomocy psychologiczno-pedagogicznej poprzez doskonalenie kadry i metod pracy;
-
opracowywanie narzędzi i metod diagnozy oraz programów terapii psychologicznej i pedagogicznej z uwazględnieniem doświadczeń krajowych i zagranicznych;
-
gromadzenie i opracowywanie ogólnopolskich informacji z zakresu poradnictwa i pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
-
prognozowanie i analiza sytuacji krajowej w poradnictwie i pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
-
wypracowywanie systemu i kryteriów uzyskiwania stopni specjalizacji zawodowej specjalistów z dziedziny poradnictwa i pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
-
prowadzenie działalności wydawniczej dla potrzeb doskonalenia specjalistów w zakresie poradnictwa i pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
1993 r. – dyrektorem Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej Ministetrstwa Edukacji Narodowej, na okres siedmiu lat została, prof. dr hab. Krystyna Ostrowska. W okresie tym, w związku z poszerzaniem się zakresu działań Centrum Metodycznego kolejnej zmianie uległa struktura organizacyjna CMPP-P MEN, która w 1997 r., na dwudziestolecie placówki, przedstawiała się następująco:
-
Pracownia Doskonalenia Systemu Poradnictwa i Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej
-
Pracownia Opieki Psychologiczno-Pedagogicznej i Wspomagania Rozwoju Dzieci i Młodzieży
-
Pracownia Poradnictwa Rodzinnego
-
Pracownia Doradztwa Zawodowego
-
Pracownia Optymalizacji Rozwoju Dzieci Niepełnosprawnych
-
Pracownia Metod Diagnozy Psychologicznej i Pedagogicznej
-
Pracownia Modernizacji Systemu Resocjalizacji Młodzieży
-
Zespół do Spraw Integracji
-
Zespół Profilaktyki Uzależnień
-
Zespół Wydawnictw i Informacji
-
Zespół Szkoleń
W latach 1994-1998 priorytetowym zadaniem Centrum była realizacja programu "Promocja zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego w systemie edukacji i poprzez edukację" realizowanego pod auspicjami Funduszu Ludnościowego Narodów Zjednoczonych.
W 1994 r. ukazał się pierwszy numer biuletynu "Problemy Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego", adresowany do pracowników poradni psychologiczno-pedagogicznych, pedagogów, psychologów, nauczycieli i innych osób zainteresowanych poradnictwem; od roku 1977 r. rozpoczęto wydawanie czasopisma dla nauczycieli i terapeutów "Rewalidacja".
W 1999 r. nazwa Centrum uległa funkcjonalnemu skróceniu poprzez wykreślenie z niej drugiego członu "Ministerstwa Edukacji Narodowej".
W 2000 r. powstała pierwsza strona internetowa WWW Centrum, jako jedna z pierwszych w poradnictwie.
2000 r. - 2002 r. dyrektorem Centrum został dr Krzysztof Wojcieszek. Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej jest jedną z czterech centralnych placówek doskonalenia nauczycieli, priorytetowe zadania CMPPP w tym zakresie to:
-
wsparcie programów przeciwdziałania agresji i przemocy w szkole;
-
tworzenie systemu uruchamiającego współpracę szkoły i rodziny;
-
tworzenie systemu monitorowania trendów wśród dzieci i młodzieży w aspekcie funkcji systemu edukacji;
-
integracja środowiska poradnictwa psychologicznp-pedagogicznego i ułatwianie jego współpracy ze społecznością lokalną.
Od dnia 1 września 2003 r. do 31 marca 2008 r. dyrektorem Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej była mgr Elżbieta Nerwińska.