Prezentowany poniżej materiał jest trzecim opracowaniem powstałym na podstawie danych uzyskanych w oparciu o System Informacji Oświatowej przekazanych Centrum Metodycznemu Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej przez Centrum Informatyczne Edukacji w Ministerstwie Edukacji Narodowej. Ostateczna wersja danych, na podstawie której powstał przedstawiony materiał, pochodzi z dnia 26 lutego 2008 roku (trzecia wersja danych wczytywanych w styczniu i lutym 2008 r.).
Informacje dotyczące sieci poradni opracowano na podstawie bazy danych zaktualizowanej w Pracowni Rozwoju Poradnictwa CMPPP.
Poniżej znajdziecie Państwo najważniejsze dane dotyczące organizacji poradnictwa w naszym kraju.
W roku szkolnym 2006/2007 na terenie Polski funkcjonowało ogółem 559 publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tej liczbie znajdowało się 29 poradni specjalistycznych w 11 województwach oraz 6 zespołów poradni w 4 województwach, w skład których wchodziły poradnie specjalistyczne i ogólne. W 11 województwach przy poradniach działało ogółem 36 filii.
Oznaczenia użyte na mapie:
s – poradnie specjalistyczne
z – zespoły
f – filie
(16) – liczba poradni w województwie
Liczbowy wykaz poradni w poszczególnych województwach
|
Lp. |
Województwo |
Liczba |
w tym: |
||
|
Poradnie |
zespoły |
filie |
|||
|
1. |
dolnośląskie |
47 |
— |
— |
1 |
|
2. |
kujawsko-pomorskie |
27 |
2 |
— |
4 |
|
3. |
lubelskie |
36 |
3 w zespołach |
3 |
— |
|
4. |
lubuskie |
21 |
1 w zespole |
1 |
2 |
|
5. |
łódzkie |
36 |
3 |
— |
2 |
|
6. |
małopolskie |
45 |
6 |
— |
8 |
|
7. |
mazowieckie |
76 |
4 |
— |
2 |
|
8. |
opolskie |
16 |
— |
— |
— |
|
9. |
podkarpackie |
28 |
2 |
— |
— |
|
10. |
podlaskie |
22 |
1 |
— |
— |
|
11. |
pomorskie |
29 |
— |
1 |
1 |
|
12. |
śląskie |
53 |
4 |
— |
— |
|
13. |
świętokrzyskie |
17 |
— |
— |
2 |
|
14. |
warmińsko-mazurskie |
26 |
— |
— |
2 |
|
15. |
wielkopolskie |
49 |
1 + 1 w zespole |
1 |
11 |
|
16. |
zachodniopomorskie |
31 |
1 |
— |
1 |
|
Ogółem: |
559 |
29 |
6 |
36 |
|
Poradnie w całym kraju zatrudniały pracowników pedagogicznych, a ogólna liczba etatów liczona „z obowiązków" (tzn. przy uwzględnieniu wszystkich godzin etatowych i ponadwymiarowych) wynosiła 7 333. Strukturę zatrudnienia kadry pracowników pedagogicznych poradni przedstawia poniższa tabela:
|
Pracownicy pedagogiczni |
Liczba etatów |
|
psycholodzy |
3 346 |
|
pedagodzy |
2 775 |
|
logopedzi |
1 085 |
|
doradcy zawodowi |
66 |
|
socjolodzy |
28 |
|
rehabilitanci |
33 |
|
ogółem: |
7 333 |
Poradnie zatrudniały również lekarzy różnych specjalności, a ich liczba w przeliczeniu na etaty wynosiła 65,21, a w przeliczeniu na osoby 295. Lekarze zatrudniani byli w niepełnym wymiarze czasu pracy, przeważnie na podstawie umów cywilno-prawnych, a liczbę godzin ich pracy dostosowywano do potrzeb i możliwości danej placówki. Brali oni najczęściej udział w posiedzeniach Zespołów Orzekających, zgodnie z zapisem w odpowiednich aktach prawnych.
Z analizy i podsumowania uzyskanego materiału liczbowego wynika, że:
Najwięcej wydano orzeczeń o potrzebie:
→ indywidualnego nauczania – 31 089
→ kształcenia specjalnego uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim – 18 570
Ogółem wydano 108 381 opinii w sprawie dostosowania warunków na sprawdzianach i egzaminach.
Najliczniejsza grupa dzieci i młodzieży uczęszczała na:
→ zajęcia grupowe aktywizujące do wyboru kierunku kształcenia i zawodu – 209 188
→ zajęcia psychoedukacyjne prowadzone w szkołach i placówkach – 181 610
→ terapię logopedyczną – 91 994
→ zajęcia korekcyjno-kompensacyjne – 31 351
→ psychoterapię – 12 842
→ socjoterapię – 11 613Cztery rodzaje zajęć zajmujące pierwsze pozycje dominują już od kilku lat.
Sprawozdania, tak liczbowe, jak i opisowe, nie uwzględniają wkładu pracy w pomoc psychologiczno-pedagogiczną (porady, informacje) udzielaną rodzicom i opiekunom przy okazji wizyt w poradni związanych z badaniami diagnostycznymi i zajęciami prowadzonymi z ich dziećmi. Dopiero po dodaniu do wyżej przedstawionych liczb, tych nigdzie nie publikowanych danych, uzyskalibyśmy obraz rzeczywistego obciążenia specjalistów zatrudnionych w poradnictwie.
Opracowała: Urszula Olesińska
Kwiecień 2008 r.