Realizacja programu „Porozumienie w Szkole" w latach 2004–2007 odbywała się w kilku obszarach.

Składały się na nią następujące działania:

1. Organizacja szkoleń dla nauczycieli w formie warsztatów i treningów prowadzonych przez licencjonowanych trenerów metody. Łącznie odbyło się 58 dni szkoleń, z tego Nada Ignjatović-Savić zrealizowała 39 dni warsztatowych, Marianne Goethlin 15 dni a Towe Widstand 4 dni warsztatowe. Zostały przygotowane 3 grupy realizatorów programu "Słowa są oknami lub ścianami", grupa trenerów programu "Strażnicy Uśmiechu".

   W intensywnym programie szkoleniowym uczestniczyły osoby pracujące w CMPPP: Małgorzata Jakubczak, Małgorzata Dotka, Grażyna Skoczek, Ewa Góralczyk oraz Dyrektor CMPPP Elżbieta Nerwińska.

2. Prezentacja metody PBP w środowisku oświatowym, przygotowanie materiałów informacyjnych.

   W latach 2004–2006 zostało zapoznanych z programem PwS 49 rad pedagogicznych szkół w całej Polsce. Prezentacje odbywały się również na konferencjach, seminariach, szkoleniach liderów i wszędzie tam, gdzie spotykają się kreatywni, pełni inwencji Nauczyciele. Prezentacja zespołowi wychowawczemu programu "Porozumienie w Szkole" oraz metody "Porozumienie Bez Przemocy" trwała w tym czasie 6 godzin – 2 godziny wykładu interaktywnego i 4 godziny pracy warsztatowej. Prezentacje były prowadzone przez osoby przeszkolone w CMPPP.

3. Seria wydawnicza "Biblioteka szkolnej Żyrafy".

Jako pierwszy z tej serii wydany został poradnik dla nauczycieli, autorstwa szwedzkiego zespołu: Towe Widstrand, Marianne Göethlin, Niclasa Rönnströma pt. "Porozumienie bez Przemocy czyli język żyrafy w szkole".

Z radością też oddaliśmy w ręce czytelników książkę Empatyczna klasa. Relacje, które pomagają w nauce –drugi tytuł z serii wydawniczej "Biblioteka szkolnej żyrafy". Jest to poradnik dla nauczycieli, w którym zaprezentowano, jak w codziennej praktyce szkolnej można korzystać z metody Marshalla B. Rosenberga Porozumienie bez Przemocy Nonviolent Communication - NVC). Autorki, Sura Hart i Victoria Kindle Hodson, przywołując przykłady z życia szkoły, odsłaniają piękno, które można dostrzec w każdym z nas, gdy posługujemy się językiem uczuć i potrzeb.

4. Działalność Klubu Żyraf, czyli zespołu osób, które widzą sens i potrzebę wprowadzania PBP do szkół.
5. Pilotaż i adaptację do warunków polskich programu "Words are windows or they are walls" / "Słowa są oknami lub ścianami" wprowadzającego dzieci w metodę Porozumienie Bez Przemocy.
6. Szkolenie realizatorów i pilotaż programu "Strażnicy Uśmiechu".
7. Nawiązywanie współpracy z CNVC i ośrodkami zagranicznymi, gdzie w szkołach wykorzystywany jest model PBP - Szwecja, Serbia, Dania, Węgry, USA i inne kraje.